ICE T
ICE T został oddany do użytku w 1999 roku. Zaprojektowano go w oparciu o specjalną technologię, umożliwiającą pochylanie pudła wagonu na krętych odcinkach na bok, jak w przypadku motocyklisty. Siedmiowagonowy ICE T zawiera strefę restauracyjną. Aby powiększyć liczbę miejsc siedzących, można połączyć ze sobą dwa pojazdy, które mogą kursować jako pociąg podwójny. Na początku i na końcu każdego ICE T znajduje się specjalny przedział, oddzielony od maszynisty szklaną ścianą, umożliwiający zaglądanie mu przez ramię.
W grudniu 2013 r. wystartował program modernizacji taboru ICE T. Oprócz nowego lakieru zewnętrznego i nowych wykładzin pociągi ICE T zostały jako jedne z pierwszych w Niemczech wyposażone w ogólnoeuropejski system automatyki bezpieczeństwa pociągu ETCS (European Train Control System). Oznacza to, że flota ICE T może być wykorzystywana na przykład na nowo wybudowanej linii dużych prędkości Halle/Lipsk – Erfurt, która pozwala skrócić czas przejazdu nawet o 50 minut. Ponadto ICE T kursuje do Austrii, obsługując na przykład bezpośrednie połączenia między Frankfurtem a Wiedniem.
Liczby, dane, fakty
BR 411 – typ 1 |
BR 411 - typ 2 |
||
|---|---|---|---|
| Początek eksploatacji | 2000 | 2004 | |
| Liczba pociągów | 31 | 28 | |
| Liczba wagonów | 5 wagonów środkowych, 2 wagony końcowe | 5 wagonów środkowych, 2 wagony końcowe | |
| Liczba miejsc siedzących | 359 | 376 | |
| Długość pociągu | 185 m | 185 m | |
| Masa pociągu (pusty) | 386 t | 386 t | |
| Prędkość maksymalna | 230 km/h | 230 km/h | |
| Eksploatacja za granicą | -
| - | - |